Floriande
De Vinex-wijk Floriande werd begin 2000 ontwikkeld als gevolg van nieuw ruimtelijk beleid: focus kwam te liggen op geconcentreerde verstedelijking aan de stedenring van de Randstad (Vierde Nota Ruimtelijke Ordening Extra, 1991). Tussen 2002 en 2010 werden 6.500 woningen in westelijke richting gerealiseerd om de woningbehoefte van Zuid-Kennemerland en Amsterdam op te vangen. Door een snelle reactie van de markt, waren veel bouwgronden in handen gekomen van commerciële partijen. De ontwikkeling van Floriande kwam hierdoor meer dan voorheen bij projectontwikkelaars te liggen. De aandacht voor stedenbouwkundige structuren en inrichting van de openbare ruimte verdween naar de achtergrond, en de behoefte van de woonconsument kwam meer centraal te staan. Woningen werden groter ontworpen en opvallender vormgegeven: de woning werd een middel om het eigen maatschappelijk succes te etaleren. Een rijke schakering aan architectuur, woonconcepten en materiaalgebruik was het gevolg, en kenmerkt de wijk Floriande.
Floriande had aantrekkingskracht op starters en jonge, hogeropgeleide gezinnen die aan het begin van hun woon- en gezinscarrière stonden. Op zoek naar ruimte, rust en groen, keerden zij de stad de rug toe, zonder de nabijheid van de grote stad definitief op te geven. Deze omvangrijke en eenzijdige populatie-injectie leidde tot een heuse geboortegolf. De grote instroom van gezinnen die zich in het spitsuur van het leven bevonden, had ruimtelijk onvoorziene gevolgen. De grootte van de woningen in Floriande was ten koste gegaan van de openbare ruimte en het groen in de wijk. Het ‘eigen’ groen in de voortuinen had dit moeten compenseren. De drukke huishoudens kozen echter voor onderhoudsvrije oplossingen: veel steen en weinig groen. Zo kreeg Floriande een veel steniger karakter dan vooraf bedoeld was.
Vijftien jaar na de start van de bouw bereikte de grote groep peuters en kleuters uit de ‘Vinex-generatie’ de adolescentie. Het aantal pubers piekte in 2020, waarna de jongvolwassenen het jeugdlandschap kleuren. Sindsdien verlaten de eerste jongeren het ouderlijk huis, maar hun uitstroom verloopt (net als in andere wijken en woonplaatsen in Haarlemmermeer) rustig (link factsheet thuiswonende jongeren). Het aanbod zelfstandige woonruimten is schaars, de kosten hoog en de ruime woningen bieden voldoende comfort om de stap naar zelfstandigheid wat uit te stellen. Het inwonertal is hierdoor sinds 2011 stabiel. In de komende jaren zullen steeds meer jongeren het ouderlijk huis verlaten en bereiken steeds meer bewoners de pensioengerechtigde leeftijd. Dat betekent ook een shift in het type sociale vraagstukken die in wijk een prominente rol gaan spelen.